Van de morgen is jammer genoeg mijn beste maatje Musti overleden.De laatste maanden is hij heel fel achteruit gegaan.At en dronk nog goed maar was van heel dik naar super mager gegaan.Nu de laatste paar dagen werdt het eigenlijk steeds erger en de laatste 2 dagen at ze ook bijna niks meer.Ik heb 17 jaar mogen genieten van hem maar toch hij hoorde bij mijn gezin,was een 2e kind voor me.Ik kon echt alles met hem doen,kwam s'nachts altijd naast mijn kussen liggen knorren tot hij in slaap viel.S'morgens als ik op stond en naar de wc ging altijd met zijn lichaam langs mijn benen wrijven.Kortom het was mijne beste vriend.Ik denk niet dat ik deze week veel creatiefs uit mijn handen gaat komen .Maar zal toch wel trachten om zoveel mogelijk op jullie blogjes te komen kijken.
Grtjs